جشن بر افراشتن پرچم ها

هرچند دو هفته ای می شود که پرچم های ایران و افغانستان را به بلندی شش متر در آموزشگاه بر افراشته بودیم اما به خاطر سردی هوا و همینگونه فروهِش(تعطیلی)های پی در پی و یا نرسیدن خودم به برنامه بامدادی، جشن و شادمانی برافراشتن گروهی آن ها برگزار نشده بود. اما امروز در برنامه ی بامدادی با کمک مصطفی حسینی دانش آموز کلاس یکمی که پیشنهاد دهنده ی این کار بود و ابوالفضل اکبری که تنها دانش آموز مادر ایرانی مان هست پرچم ها را در میان شادی و کف و سوت و هورای بچه ها برافراشتیم.
پیشتر از آن نخست کمی در باره ی ارزش پرچم برای بچه ها سخن گفتم و اینکه پرچم نماد و نشانه ی هر کشور است و مردم کشورها پرچم خود را بسیار دوست دارند و به آن احترام می گذارند و ما هم باید به پرچم دیگر کشورها احترام بگذاریم و حتی اگر از کشوری بدمان می آید و دشمنی داریم نباید و حق نداریم پرچم شان را بسوزانیم و یا پاره کنیم و یا به آن لگد بزنیم چون این پرچم برای همه ی مردم آن کشور است و قابل احترام شان. روز بسیار خوبی بود؛ بچه ها در باره ی پرچم چیزهای خوبی یاد گرفتند و مهمتر از آن در میان شادی و هورای بچه ها پرچم های کشور ایران و افغانستان در کنارهم برافراشته شدند