توتوچان

1398-1-3

“بچه ها وقتی بزرگ می شوند همانجور زندگی می کنند که در مدرسه یادشان داده ایم. این جمله به این معنی است که اگر خوبی ها، زیبایی ها و شادی های زندگی را یادشان داده باشیم، در زندگی بیرون از مدرسه-و بعد از مدرسه-رفتارهای دلپسند را که یاد گرفته اند به اجرا می گذارند و از آن لذت می برند.”
“عشق ورزیدن، دانستن، کشف کردن، خواستن، تلاش کردن، نپذیرفتن ظلم و ستم و کسب کردن این گونه مهارت ها که در طیف زندگی دلپسندانه قرار دارند، وظیفه و کار مدرسه است.‌”
امروز یک سر آمدم کتابخانه، بی هدف میان کتابها می گشتم که چشمم به این کتاب افتاد که چندسال می شد گم کرده بودم. کتاب «مدیریت در مدرسه» نوشته ی دکتر علی رئوف که برداشتی است از کتاب «توتوچان، دخترکی آن سوی پنجره» نوشته ی «تتسوکو کرویاناجی»، هنرمند و مجری نامدار ژاپنی که بخشی از دیباچه ی آن در آغاز این نوشته آمد.
این کتاب را نخستین بار در تاریخ 11-6-1386 خوانده بودم(روی کتاب تاریخ زده بودم). کتابی که خواندنش با برخی رخدادهای دیگر زندگی ام همزمان شد و روی دگرگونی نگرشم به آموزش و کودکان تاثیر زیادی داشت و پس از آن خواندن این کتاب جزو کارها و برنامه های اصلی و هرساله آموزگاران تازه وارد شد.
در آغاز سال به همه ی دوستان و همکارانم که برای کودکان کار می کنند سفارش می کنم این کتاب را بخوانند.
نوروزتان پیروز و هر روزتان با کتاب. 😊
پ. ن:
.این چاپ کتاب دیگر در بازار موجود نیست اما انتشارات دیگری با مترجم دیگر به نام “توتوچان دخترکی آن سوی پنجره” چاپ کرده است.