سه ناشدنی!

 

 

۱۳۹۶-۴-۲۹- یورت (حیاط) کتابخانه دبستان
اندیشه‌ی این نگارگری را سالهای نخست کارم و زمانی که در راه سفر به بندرعباس بودم درون ماشین روی دفترچه ام نوشتم و هنگامی که برگشتم به هنرمند توانا جناب علی مومنی دادم بکشد، به همراه چندین  آرمان  دیگر که نگارگری شدند و روی در و دیوار و پیک های نوروزی و مجله و… به کار گرفتیم که این یکی هنوز روی دیوار دبستان است. “افغانستانی آباد با کودکانی شاد و باسواد” این نوشته را هم آرنگ (بانگ) و یا چشم انداز کار قرار داده و افتان و خیزان ۱۸ سال است که می رویم. کوشیدم در همه ی نگاره ها هم کار و شمار بانوان و جنابان برابر باشد و همگی دست اندرکار ساختن آینده و کشور.
هرچند چشم انداز بسیار دشوار و نرسیدنی و ناشدنی می باشد با این چند و چونی: آبادی افغانستان و شادی کودکان و با سوادی شان!
ما اما همه ی کوشش خود را می کنیم و امیدوارم که در این سده یا سده های دیگر به این چشم انداز برسیم که به نگرم باز هم خوب!
پ.ن: بیرون کلاس تربیت معلم، روی حیاط نشسته بودم که چشمم به این نقاشی افتاد و نوشتم!