سهیلا- نویسنده نادر موسوی

1397-2-31

بچه ها رفته بودند اما سهیلا و آموزگارش هنوز در کلاس بودند و داشتند جمله نویسی کار می کردند. رفتم داخل کلاس و کمی با سهیلا و آموزگارش گپ زدم. چشمم به تخته افتاد و جمله ای که با دست خط کودکانه نوشته بود: من خانم خودم را دوست دارم. از سهیلا پرسیدم تو نوشته ای؟ گفت آره. برای خانم معلمم نوشتم.

گفتم می شود یک چیزی برای من هم بنویسی روی تخته؟ گچ را برداشت و بسیار با اعتماد به نفس آغاز کرد به نوشتن.

خودش که کنار رفت دیدم نوشته است: آقایی نادر زیبا هستند!

جمله ای که برای نخستین بار بود از زبان یک نفر می شنیدم!