نامه ای دیگر به طالبان- بی بی گل حسینی- مکتب پویندگان علم- پنجشنبه بیستم تیر ۱۳۸۷

سلام!

هر چند دلم نمی خواست به شما کثافت ها سلام کنم، شما که انسان نیستید، شما که ذهن بسته ای دارید، هر چند می دانم این نامه هرگز به دست شما نمی رسد.  می دانم که اگر از شماها درخواست کنم که از جنگ و انتحاری دست بکشید شاید دستی به ریش کثیف نصواریتان بکشید و به درخواست من خنده کنید. خدا شما را لعنت کند هر چند خیلی وقت است که خدا هم آه ما را نمی شنود. شاید بعداً ( چوب خدا صدا ندارد) خدا لعنتتان کند. تمامی شما کثیف هستید و جامعه ی ما را، خاک ما را نیز آلوده کرده اید. در افغانستان مردم از دست شما روز خوشی ندارند و بسیاری از بچه ها را کشته و یا از تحصیل محروم کرده اید. اینجا هم در زیر زمینی که دستمان به سقف می رسد درس می خوانیم. هر چند مکتب ما این طوری است ولی در کنار دوستان افغانم شادمانه درس می خوانم و راضی هستم تا روزگاری با قلمم با شما بجنگم.