روزهای کرونا و تدریس مجازی

روزهای کرونا و تدریس مجازی- 24 تیر ماه 1399

روزهای نخست که کرونا فراگیر شد، ما هم مانند سایر مدرسه ها مجبور شدیم مدرسه را تعطیل کنیم.‌ دو، سه هفته ای صبر کردیم، با خانواده ها که تماس می گرفتیم و از آن ها میخواستیم تا بچه ها را در گروه های مجازی اضافه کنیم، برخی، حتی گوشی هوشمند هم نداشتند، بسیاری از خانواده ها شوربختانه سواد چندانی ندارند و کودک تنها فرد باسواد در خانواده است. اما آن روزها با تماس های فراوان با خانواده ها برای اینکه حتی اگر یک نفر در نزدیکی شان به شبکه های اجتماعی دسترسی دارد، اعم از خاله، دایی، عمو و … خواستیم تا به بچه ها این اجازه را بدهند تا حداقل از کلاس ها جا نمانند.

شوربختانه جز تعداد محدودی، هیچ یک از بچه های مدرسه از خودشان تبلت یا گوشی هوشمند نداشتند. فراهم سازی تبلت برای بچه ها هم با قیمت هایی که گرفتیم خارج از توانایی مدرسه بود. اما خوشبختانه با پیگیری های مداوم و زنگ زدن هر روزه به خانواده ها و حتی اقوام بچه ها توانستیم برای آن روزها، آموزش را به گونه ی مجازی ادامه دهیم. هر آموزگار برای بچه های کلاسش گروهی تشکیل داد و آموزش مجازی آغاز گردید، البته برخی از بچه ها هم به هیچ عنوان راهی برای آموزش مجازی پیدا نکردند و معلم ها با آن ها به صورت تلفتی و راهنمایی برای نگاه کردن آموزش های تلویزیون، پیش رفتند تا بعدها کلاس های رفع اشکال حضوری برایشان برگزار گردد.

همکاران نیز باهم گروهی تشکیل دادند و هر روزه تمامی نوشته های بچه ها و فیلم ها و مشق های هر کلاس را در آنجا قرار میدادند و مشکلات را میگفتند… آن سه ماه با هر سختی که بود گذشت و تجربه ی دیگری برای مدرسه و بچه ها رقم زد. بزرگترین سختی آن روزها دسترسی نداشتن بچه ها به تبلت یا گوشی هوشمند بود، این روزها وقتی به این فکر میکنیم که سال پیش رو اگر کلاس ها دوباره مجازی باشند، برای کودکی که ممکن است بابت این امر ترک تحصیل کند، چه خواهیم کرد!!؟ فیلمی که اینجا برایتان گذاشتیم از همان روزهای قرنطینه و آموزش های مجازی است.

افزودن دیدگاه

*Please complete all fields correctly

مطالب مرتبط