خلعت!- نویسنده نادر موسوی
1390-3-17 – آخرین روزهای مدرسه و دلنوشته های بچه ها
پارچه ای که بچه های مدرسه بر روی آن یادگاری نوشته اند. قریب سه توپ از این پارچه ها به یادگار دارم از نوشته های بچه ها از سال 89 تا 1392. یکبار یکی از دوستان پرسید با این پارچه ها چیکار می کنی؟ تا آن زمان فکر نکرده بودم اما به شوخی گفتم اینها خلعتی ام هستند و وصیت کرده ام هر وقت از دنیا رفتم مرا در همین پارچه ها بپیچانند! هرچند بر روی آن با آب زعفران دعای جوشن کبیرو دعای چهل مؤمن و …. نوشته نشده اما تردید ندارم کارکردش بسیار بیشتر از آنهاست!