

دستهای ما یک پُل زیباست
سلام و صد سلام دوست خوب آفتابیام، می خواهم آشناییمان را با چند پرسش آغاز کنم! آری چند تا پرسش ساده اما مهم.
آیا تا حالا به پُل فکر کرده ای؟ اینکه چرا آدمها پُل می سازند؟ و مهمتر از همه کار اصلی پُل چیست؟
در دو سوی یک پُل شاید دو روستا باشد، شاید دو شهر باشد، شاید دو کشور، شاید دو قارّه و یا شاید دو نفر که دوست داشته باشند با هم سخن بگویند، به همدیگر کمک کنند، درد دلهای همدیگر را بشنوند و باهم دوست باشند. دو سوی یک پُل هر چیزی می تواند باشد اما مهم این است که پُل فاصلهی بین آنها را از بین می برد و آن دو سوی را به هم پیوند می دهد، دو سویی که از هم جدا مانده است….
آیا تاکنون به دستهای کوچک خود نگاه کردهای؟ به این اندیشیدهای که غیر از غذا خوردن، گرفتن چیزها و کارهای همیشگی، دستهای شما چه کارهای ارزشمند دیگری می توانند انجام دهد؟ زمانی که به دوستت می رسی چیکار می کنی؟ وقتی با دوستت آشتی می کنی چیکار می کنی؟ وقتی از کسی کمک می خواهی چطور؟….
آیا تا حالا مجلهای را که برایت از مردمی دیگر، آدمهای دیگر، شهری دیگر، کشوری دیگر و کودکان دیگر سخن بگوید دیده ای؟ آیا تاکنون مجلهای که از گذشتهها، آرزوها و آیندهات برایت سخن بگوید خواندهای؟…
آری! پُل دوریها را بر می دارد، دستهای تو با مهربانی برای دوستی دراز می شوند. پس دستهای تو هم یک پُل است. یک پُل زیبا برای برقراری دوستی، برای کمک، برای شنیدن حرفها و آرزوهای همدیگر و برای آشنایی و شناختن بیشتر.
ماهنامهی «کودکان آفتاب» هم مانند دستهای تو یک پُل است. یک پُل استوار که با دستهای شما بچه ها ساخته می شود. زمانی که دستهای شما برای ساختن «کودکان آفتاب» پل می شود او هم مهربانیها را دست به دست به خانهها، شهرها، کشورها و آدمهای دیگر می رساند. وقتی شما بچهها باهم آشنا شوید، دوست شوید، سخنان خود را به گوش همدیگر برسانید، بزرگترها هم آواز شما را می شنوند و آنها هم دستهای خود را برای دوستی به سوی هم دراز می کنند. آن زمان یک پل زیبای دیگر درست می شود. یک پل دوستی.
پس دستهای خود را دوست داشته باش، و برای ساختن پلهای بیشتر با آنها تلاش کن، آواز دوستیات را با پُلی به نام «کودکان آفتاب» به گوش دیگر دوستانت برسان، به بچههای ایران، به بچههای افغانستان، به بچههای تاجیکستان و به بچههای سراسر جهان.
آری!
دستهای ما
یک پُل زیباست
شادی و لبخند
چون گُل زیباست
دستهای ما
مهربان باهم
قلب ما خالیست
از شب و از غم
باز می خوانیم
دوستی زیباست
دوستی شعر
روشن فرداست!


