بهاره رحیمی- نویسنده نادر موسوی- 26 بهمن 1398

امشب که بعد چند روزی به برگه ی دبستان سر زدم، این کامنت زیبای دانش آموز مدرسه، بهاره جان که امسال کلاس پنجم هست را دیدم، دانش آموز با احساس و درس خوان و سخت کوش.
از کامنتی که گذاشته بود بسیار انرژی گرفتم و خشنود شدم از این رابطه ی احساسی عمیقی که میان دانش آموز و ناظم یک مدرسه وجود دارد.
این دوستی ها و دوست داشتن ها بسیار زیبا و دلنشین است و این چنین روابط عاطفی را باید در مدرسه وجایی که دانش آموز برای آموختن وساختن خود نصف روز خود را در آن سپری میکند را باید شاهد بود.

کامنت بهاره:

روز خیلی خوبی بود خیلی دلم برای خانم حسنی تنگ شده بود آن روز رفتم و در آغوشم گرفتم، کم مانده بود اشکم جاری بشه که سریع رفتم کلاس اشکم را پاک کردم. خانم حسنی جان ولنتاینت مبارک.

از طرف بهاره رحیمی